Nieobecność

Schocoa (Izuku Midoriya & Taeyang Maximilien Park) - nieobecność na 2-3 tygodnie.

Od Taeyanga CD Samuela

Ranek mogłem zaliczyć do niezbyt udanych - pewien blondyn, zwany Katsuki Bakugou postanowił z rana się awanturować. Świetnie. Z wściekłością założyłem bluzę, gdyż było mi zimno i wyszedłem z pokoju, z hukiem zamykając drzwi. Mamrocząc pod nosem dotarłem na korytarz, na którym było od groma uczniów. Przekląłem pod nosem, marudząc na swój wzrost (i współlokatora). Próbowałem przejść pomiędzy grupką wysokich gości z klubu koszykówki, a pomiędzy wysokimi laskami z klubu siatkarskiego. Na szczęście (lub nie, jak chwilę potem się okazało) członkini tego drugiego klubu mnie zauważyła i się odsunęła, przez co przebiegłem kilka metrów zaskoczony tym zjawiskiem. Miałem się odwrócić i podziękować (chociaż z tym obecnym wyrazem twarzy pewnie by się przestraszyła) kiedy poczułem że na kogoś wpadam. Zachwiałem się tylko, utrzymując w pionie. Z wściekłym wyrazem twarzy spojrzałem na wyższego chłopaka, kiedy jego rzeczy z niemałym hukiem spadły na ziemię.
- Przepraszam - odpowiedział, jakby kuląc się gdy tylko na mnie spojrzał. Zamrugałem zdziwiony, kaszląc. Schyliłem się i lekko drżącymi dłońmi zbierałem syf z podłogi. Chłopak szybko zauważył co robię i też się schylił, robiąc bardziej nerwowe ruchy ode mnie. Spojrzałem na niego spod grzywki, siadając "na azjatę". Trzymałem w dłoniach jego rzeczy, a gdy sięgnął po nie - zabrałem je. Wstałem, nadal mu się przyglądając. A gdy on wstał... Cóż. Poczułem się malutki. Nadymałem policzki, co było dla mnie typowe w takich sytuacjach i wpakowałem mu do rąk jego rzeczy.
- Jestem Taeyang. I sorki za to - mruknąłem, po chwili wymijając go, słysząc ciche "Samuel". Kiwnąłem głową i ruszyłem do swojej klasy, czekając tylko na koniec lekcji żeby pójść na zajęcia klubu siatkarskiego.

<Samuel?> 

Przepraszam, że tak długo i krótko

Od Taeyang'a do Katsuki'ego, Blase'a

Budzik.
Urządzenie, które raczej każda osoba w wieku szkolnym nienawidzi. Lub w każdym wieku.
Jęknąłem dość głośno (co pewnie zabrzmiało inaczej niż powinno) i wyłączyłem go równie głośno, co on dzwonił. Usiadłem i podkuliłem nogi, zasłaniając całe ciało kołdrą. Gniewnym wzrokiem piorunowałem okno, które najwyraźniej zostawiłem otwarte na noc. Wstałem, nadal opatulony grubą pierzyną i je zamknąłem z wyraźnym zadowoleniem. Gorzej z temperaturą w pokoju.
Westchnąłem i wziąłem się za ogarnięcie siebie, jak i hotelowego pokoju.
~~
Z bagażem w dłoniach, niczym małe dziecko siedziałem w aucie. Patrzyłem na widok za oknem samochodu - zupełnie ignorując rozmawiających rodziców.
Na początku jechaliśmy przez ładne, zielone miejsca, ale teraz tylko miasto. Budynki dookoła, tak samo korki, mnóstwo aut - tych droższych jak i tańszych. Przestałem liczyć który to raz z kolei widziałem sportowy model - najwyraźniej było tutaj wielu bogaczy. Pokręciłem głową.
- Naprawdę będę chodził do takiej akademii...? - szepnąłem do siebie, podpierając głowę o szybę. Nie byłem wybitnie zdolny, ani nie uczyłem się tak dobrze. Jedynie co umiałem, to tańczyć. Spojrzałem kątem oka na rodziców. Matka - prześliczna Francuzka zakochana w Korei i ojciec, przystojny Koreańczyk który na studiach pojechał do Francji na wymianę. A teraz jesteśmy w Tokyo, żebym się uczył. Nie mogłem w to za bardzo uwierzyć. Uśmiechnąłem się szeroko i nawiązałem rozmowę z mamą po francusku.
~~
Tak więc, odebrałem klucz do pokoju i właśnie szedłem w jego stronę. Podobno miałem go mieć z kimś innym, więc się mocno stresowałem. Jaki jest? Dogadamy się? Przygryzłem wargę. Pani w administracji mówiła, że jak coś nie będzie się podobać to pokój można zmienić. Wziąłem głęboki wdech i otworzyłem drzwi, gdy znalazłem się już przed nimi.
I otworzyłem aż oczy ze zdziwienia, widząc podenerwowanego chłopaka i drugiego, brązowowłosego chłopaka.
Zamrugałem kilkakrotnie.
- Cześć...? - powiedziałem cicho, nie wierząc własnym oczom.
Chyba laska się pomyliła. Tu były dwa łóżka i trzy osoby!

Katsuki, Blase?

Uroczy morderca - Taeyang Maximilien Park!

Imię: Taeyang Maximilien
Nazwisko: Park
Przezwiska: Pchełka, Skrzat, Karzeł - ze względu na swój wzrost. Ewentualnie Tae lub Maksiu, przez swoje imiona
Wiek: 18 lat
Płeć: Mężczyzna
Narodowość: Koreańczyk urodzony we Francji
Orientacja: Niby bi, ale większe predyspozycje do bycia homo
Klasa: 2B
Klub: Klub taneczny - balet i freestyle, drużyna siatkarska oraz obowiązkowa orkiestra
Pokój: 8
Charakter: Taeyang Maximilien wygląda niczym typowe emo dziecko, które udaje że ma depresję. Cóż, z nim jest inaczej. Jest spokojny i w miarę opanowany, ale zdarzają się momenty w których wybucha.
Maksiu jest typem spokojnego, raczej samotnego, słodziaka. Tak, słodziaka. Uważany za uroczego z wyglądu - typowe baby face i niski wzrost oraz z zachowania. Gdy się denerwuje, wydyma policzki i tupie nogą. Inna sprawa jest kiedy się wkurwi - wszystko co urocze znika, a wygląda wtedy jak przyszły morderca. Dosłownie, wyraz twarzy się całkowicie zmienia, a jego wzrok jest przeszywający. Potrafi wtedy wypowiedzieć niezłe wiązanki przekleństw i nie tylko. Ale gdy się uspokoi lub wyżyje, wszystko wraca do normalności. Jest miły i pomocny, zawsze promieniujący szczęściem. Niestety jest strasznie nieśmiały i często zapomina słów lub się jąka. Zawstydzony nawet zwykłym tekstem robi się różowy na twarzy, a gdy ktoś z nim flirtuje (lub osoba którą lubi jest blisko) staje się czerwony. Nie potrafi się bawić w obcym, nieznanym mu miejscu z nieznanymi osobami - najlepiej się bawi u siebie, z przyjaciółmi. Których tak jakoś nie za bardzo ma. Pomimo tego że jest lubiany, to mało kto się z nim przyjaźni - dlatego czasami czuje się strasznie samotnie, lub odrzucony, gdy widzi jak inni się świetnie bawią w swoim własnym towarzystwem. Chłopak jest wrażliwy - łatwo sprawić, aby się popłakał. Często też robi dobrą minę do złej gry.
Tae jest także jak przylepa, jak pchła - jak się doczepi, to się już nie odczepi. Nawet jeśli tą osobę wkurwia i może dostać w pysk. Będzie się szeroko uśmiechać nawet w momencie, w którym właśnie dostanie z pięści w twarz.
Lubi się przytulać, i mimo tego że nie lubi być uważany za słodkiego, uroczego dzieciaczka, to najchętniej byłby chłopcem swojej mamusi lub tatusia...
Ta niska i młoda istota może być strasznie zboczona, a jego myśli można odgadnąć patrząc na jego policzki - różowe, przechodzące w czerwień bez żadnego powodu właśnie świadczą o takich zbereźnych myślach.
Jest też realistą, ale bywa i tak że się to zmienia.
Tolerancyjny, kulturalny i w miarę dobrze wychowany, nie sprawia za dużych kłopotów.
Aparycja: Taeyang to bardzo niski chłopak - ma tylko 164 i jest szczuplutki. Nie jest jednak wątły lub bez mięśni - co to, to nie. Nie bez powodu gra w siatkówkę na pozycji libero. Ma w miarę umięśnione nogi. Jest bardzo blady dzięki swojej matce, a swoje czarne, duże ale zarazem skośne oczy zawdzięcza swojemu ojcowi. Czarne włosy są natomiast naturalnie typowe dla Azjatów, tak samo jak czarne oczy. Ma malutkie dłonie a na zewnętrznej stronie lewego nadgarstka ma mały tatuaż czarnego krzyża. Często podkreśla swoje oczy czarnym eyelinerem lub je maluje. Lub robi full make up. Prosty nos i drobne, lekko pulchne usta. Bujne włosy czasami wpadają mu w oczy, więc zaczesuje je lekko na boki lub roztrzepuje. Ewentualnie robi kitkę na środku głowy. Na nosie podczas nauki lub w pokoju nosi okrągłe okulary, o srebrnej cienkiej oprawce. Max jest fanem dużych, luźnych koszulek i luźnych spodni dresowych. Natomiast za duże bluzy są jego miłością. Uwielbia się topić w różnych ubraniach, aczkolwiek potrafi założyć coś dopasowane. Od tak jednak woli większe rozmiary. I kolory jego ubrań mogą być różne - nie tylko czarne.
Partner: -
Relacje: -
Zainteresowania: Maximilien uwielbia tańczyć - balet, freestyle i choreografie. Jest to jego pasja i codziennie ćwiczy. Przez to jest też dobry w gimnastyce. Uwielbia też grać w siatkówkę, na pozycji libero (przez swój wzrost). Granie w gry to też jego zainteresowanie.
Pupil: Chan
Rodzina: Matka Miryam, która ma niesamowicie bladą cerę oraz ojciec Doyoung, o niesamowitych oczach.
Głos: Baekhyun
Inne informacje:
- Uwielbia banany
- Najchętniej piłby tylko sok pomarańczowy lub grejpfrutowy
- Nie lubi ostrego jedzenia
- Chciałby grać na jakimś instrumencie, ale przez swoje małe ręce nie daje sobie rady
- Potrafi się wszędzie zmieścić
- Pomimo tego, że świetnie śpiewa nie jest zainteresowany śpiewaniem
- Nie jest wierzącym
- Słabo się uczy, przez co często musi siedzieć do późna ucząc się
- Jego masaże są niesamowicie świetne
- Podobno często gdy coś robi, nie wygląda to jednoznacznie. Nie wierzył w to aż do momentu w którym nie został nagrany. Dlatego nienawidzi teraz np. schylać się, ziewać, przeciągać się itd. kiedy ktoś jest w pobliżu
- Uwielbia lawendowy zapach i typowo męskie perfumy i wodę kolońską, aczkolwiek on sam ich nie używa na co dzień
- Ma łaskotki i nawet najmniejszy dotyk może wywołać falę śmiechu.
Pochwały/Uwagi: 0/0
Oceny: 6
Steruje: Schocoa |maja.zebradotter@gmail.com